Eigenlijk schrijf ik niet meer op deze weblog maar wilden em wel nog netjes afsluiten en de mensen die ik niet ken maar die dit wellicht lezen of gelezen hebben laten weten dat wij op 28 december 2007 de gelukkige ouders zijn geworden van Storm Elgersma.

Storm is gezond en een heerlijk mannetje en we zijn dolgelukkig met hem!

Hi, het is al wat weken geleden sinds is geschreven heb. De behoefte om te schrijven is als het goed gaat altijd een stuk minder. En ook merk ik dat als mensen je weblog lezen het persoonlijk contact dan minder wordt, wat ik toch wel erg jammer vind. Ook weet ik nog niet of ik uberhaupt nog wel door wil met de site als de kleine er straks is, ben er nog niet uit, wie weet.

Kreeg net een bericht van een totaal vreemde op mijn laatste bericht en toen realiseerde ik me dat het geloof ik al 12 weken geleden is dat ik geschreven heb.

Inmiddels voel ik me al behoorlijk wat weken erg goed! Geen kwaaltje aan de lucht, hooguit af en toe eens wat last van maagzuur. Draag met een mooie buik naar voren. Vanachteren is totaal niet te zien dat ik zwanger ben.

Zo leuk ook om daar complimentjes over te ontvangen.

Vanaf vandaag nog 4 weekjes werken, heerlijk, ook wel zin om straks lekker thuis te coconen. Buiten koud, kaarsjes aan, lekker op de bank.

Met de kleine gaat ook alles goed, hij beweegt heerlijk en dat is echt genieten weer elke dag.

Het kamertje is zo goed als klaar, deze week worden er nog wat kapotte lades vervangen en dan is ie af! We vinden em echt super leuk geworden, gaan elke dag even kijken. Ook de kinderwagen is geleverd, ook super blij mee. Hebben we van oma gekregen, de schat! Zijn echt superverwend want de kamer hebben we van mijn ouders gekregen, ook super lief! Dus het gaat er steeds meer op lijken dat we klaar zijn voor zijn komst!

De naam zijn we voor 99% ook uit. Dus wat willen we nog meer.

Moeten alleen nog de geboortjekaartjes regelen en natuurlijk ook nog wat kleine spulletjes. Zal de checklist eens controleren, maar goed, we hebben nog zo'n 8 weken. Oja, box moeten ook nog bestellen maar dat zal ook wel goed komen. :o)

Deze week heb ik een extra echo ivm controle of ivm de myomen een thuisbevalling wel haarbaar is. Hoewel de kans dat ik ook werkelijk thuis ga bevallen niet heel groot is. Maar als ik een medische indicatie is hoef ik daar ook niet meer over na te denken.

Nou komende weken nog even genieten dus en dan gaat het spannend worden!

Diana

Alweer een tijdje terug dat ik geschreven heb, inmiddels lekker 2 weken op vakantie geweest naar Italie en de 20 weken echo gehad. Laat ik eens met het goede nieuws beginnen:
Donderdag een week geleden hadden we dus de 20 weken echo. Dan controleren ze op afwijkingen als bijv. openruggetje, hazelip, waterhoofd. Geen van dit soort enge afwijkingen zijn gelukkig gevonden. In de 30 min tijdens deze echo wordt redelijk uitgebreid gekeken naar hoe de baby eruit ziet: doorbloeding van de navelstreng met meerdere kleuren. Hoe het bloed loopt door het hartje (voor zover mogelijk). Hoe en waar de placenta ligt.
Dit ligt bij mij dus aan de bovenkant links. Dus aan die kant is het lastig de kleine te voelen. Aan de rechterkant en aan de zijkant voel ik nu al regelmatig heel kleine beweginkjes. Heel bizar maar machtig gevoel.
Van te voren had ik gevraagd of ze extra op het hartje wilde letten ivm de afwijking van Jordy. Dus toen gaf ze al gauw aan dat dat eigenlijk een paar weken te vroeg was en dat daar speciaal de zogn. artikel 2 echo voor was waar ik dan recht op zou hebben. Dus toen is ze meteen gaan bellen met het ziekenhuis en voor het hartje door te lichten hebben we over 2 weken een aparte afspraak. Tijdens deze controle zag dat het niet afwijkend uit maar omdat ik er toch recht op heb gaan we daar maar gebruik van maken om het evt uit te sluiten en anders kunnen we het maar beter van te voren weten.
En of course weten we nu ook wat het gaat worden...... en het gaat dus een mannetje worden! En kleine mini-vinny!
Gelukkig vinden we het bedenken van een jongensnaam heel makkelijk... NOT!
Maar goed we hebben nog even..
Nu het mindere gedeelte: ik ben deze week al de hele week thuis met buikgriep. Ik heb vanaf zondag al diaree en vanaf dinsdag acute leegloop. Dinsdag al gebeld met de dokter en voor de kleine is het niet heel erg, enige waar ik voor moet waken is uitdroging en verder krijg je er niets voor. Moet uitgeziekt worden. Kan 3 tot 5 dagen duren. Afgelopen nacht weer hele nacht op de pot doorgebracht dus vanochtend de dokter maar weer eens gebeld en mocht ik gelukkig langskomen. Hebben bloed afgenomen en beetje ontlastig gaat op de kweek. Over het bloed wordt ik als het goed is vandaag nog gebeld. Verder is het afwachten maar het is fijn ze het iig in de gaten houden. Als het maandag nog niet beter is moet ik me iig weer melden. Niet te hopen wat buikgriep is normaal al niet fijn maar als je zwanger bent helemaal niet. Hele rug waar die darmen lopen, doet pijn.
Het is iig wel een geruststelling dat de kleine geen last heeft en als eerste zijn behoeftes tot zich neemt en dat dan pas moeders aan de beurt is. Maar na een week op de pot is het ook wel klaar.
Die zwangerschap van mij gaat niet geheel over rozen maar goed, je moet er wat voor over hebben en dat hebben we natuurlijk wel voor onze kleine man!
Nou dit was het wel weer voor nu. Doeg!

Zo, weer eens een berichtje: vanochtend voor de 16 weken controle geweest. Was er ook wel aan toe om weer gecontroleerd te worden. Ondanks dat alles wel goed voelt, is het fijn om het regelmatig bevestigd te krijgen. Zeker na het gedoe van vorige keer, daar loopt je vertrouwen wel een flinke deuk door op.

Maar goed, vol goede moed naar de controle, wel een klein beetje zenuwachtig maar dat kon ook komen omdat mams dit keer mee was (Vin kan er niet steeds vrij voor gaan nemen, en we zouden nu eigenlijk al vakantie hebben, maar dat is een ander verhaal. Dus dacht mams: Mooi, kan ik een keeer mee!) en die kon echt de kwek niet houden... bla, bla, bla, bla... en in de echokamer ook, bla, bla, bla, bla... en in de spreekkamer.. pffff... maar goed, is mams he!

Dus na half uurtje achter op schema liepen we meteen door na de echokamer. Had het schatige vrouwtje Marielle weer toen vorige keer de echo apparatuur stuk ging. Gelukkig ging nu alles goed.

Kindje lag heerlijk te slapen en dus gingen we eerst naar het hartje luisteren. Ik kan het dan nog steeds niet droog houden, dat hartje horen is zo bijzonder, nog meer dan de echo zelf vind ik.

Daarna zei ze, we gaan 'em' wel even wakker maken.... dus ik zeg: ahh... dat is zielig. 'Nee hoor, zegt ze, dat vind 'ie' lekker'. Zag je op de echo het hoofdje heen en weer schudden. Zo maf om te zien!

En ja hoor, ging ie zich even uitstrekken... 'Zo!!!! Wat een lange benen', roept ze.

Dus we zagen heel mooi, 2 stelten met 2 voetjes in flex stand. Wat een goed teken was, want dat wijst nl niet op klomp voetjes. Ook had ze al meteen gezien dat ie net gedronken had want de maag was gevuld, en zag ze later ook: wat ook een heeeel goed teken was, was dat de blaas gevuld was. Dus van binnen werkt dat allemaal prima.

Ook hebben we heel goed een handje kunnen zien met 5 vingers! Echt bizar omdat allemaal zo goed te zien.

Kindje is ergens tussen de 12 en 15 cm inmiddels. Ze meten em niet helemaal meer op maar nu het bovenbeentje, en dat lag allemaal netjes op schema.

De myoom was iets minder geworden, 6 cm en de andere 2 zag ze niet eens, dus dat gaat ook allemaal goed.

Ze bevestigde wel dat dat het allemaal al zo goed te zien is bij mij inderdaad komt ivm die myoom die flink is. Maar dat kan allemaal geen kwaad.

De uitslagen van het bloed was ook allemaal goed: geen hiv, maar dat wist ik al, geen hep. B en de rode hond schijn ik al gehad te hebben dus dat was ook goed. Bloeddruk was goed en gewicht was ook prima.

Dus ze was zeeeer tevreden. En wij blij.

Moeders was helemaal opgelucht en blij. Ze vroeg ons trouwens nog of we wilde weten wat het wordt, want ze kon wel wat zien maar heb gezegd dat ik het wil weten met de man erbij. Dus..... volgende keer horen we het. Heel spannend.

Ik ben helemaal emo terug gekomen en een beetje van slag. Van blijheid of course. Zal eens even pielen of ik een goede echo kan inscannen voor de liefhebbers. 

20 weken echo hebben we na onze vakantie op 16 augustus.

Nu eerst nog 2 weekjes werken, dan lekker 3 weken vrij, waarvan 2 naar Italie. Zin in!

2 dagen later ben ik fysiek nog bij aan het komen. Het weekend heeft er behoorlijk ingehakt en het beetje energie wat ik heb gaat allemaal richting de buik en er blijft weinig over voor normale zaken. Het enige wat ik eigenlijk doe is slapen en bijkomen. Ik verlies af en toe nog klein beetje (oud) bloed. Had de verloskundige ook gezegd dat dat komende dagen nog kon gebeuren. Ze zag zelfs nog een klein beetje zitten in de baarmoeder. Maar daar hoefde we ons niet druk over te maken, dus dat doen we ook maar niet. Ik voel ook dat mijn buik nog gevoelig is en bezig is te herstellen, want het heeft dit weekend met die pijn een behoorlijke opdonder gehad. Plus natuurlijk de energie die het kindje opeist. Dus dubbel zoveel energie nodig, wat ik eigenlijk niet heb. Dus geef ik me volledig over aan de vermoeidheid en het enige wat ik eigenlijk doe is slapen en uitrusten. Mentaal zijn we weer beetje van de schrik bekomen. Wat een een weekend + maandag zeg! Echt onwerkelijk allemaal.

Waarom er nou een bloeding is ontstaan is niet echt concreet geworden. Feit is dat het gewoon kan door meerdere mogelijke oorzaken: een evt. cyste (een met bloed gevuld blaasje) wat leeg gelopen is. Een gesprongen bloedvaatje (kan kennelijk snel gebeuren), misschien wel bevrucht eicel nr 2 wat nog ergens zweef. Ik wist ook wel dat je bloed kon verliezen tijdens je zwangerschap maar dacht eerder aan druppels. Niet aan een behoorlijke menstruatie met dito krampen! Tot week 16 kan het dus (hopelijk niet!!) gebeuren dat je bloed verliest, maar mag gelukkig de volgende keer gewoon weer bellen en langskomen om te controleren of nog steeds alles goed is.

Ik had ook totaal geen idee dat je als 'gewoon' zwangere ook het nummer van de dienstdoende (24 uur beschikbaar) mocht bellen, dacht dat dat echt alleen voor op-het-punt-staande-bevallingen-gevallen gebeld mocht worden, maar dat is dus onzin. Weten we dat ook weer! :o)

Gelukkig begin ik naast de gevoelige buik ook weer wat zwangerschapsverschijnselen te voelen. Door die buikpijn overheerste dat alles waardoor ik me ook niet meer zwanger voelde. En daar wordt je dan ook weer onzeker van. En als je iets nu nodig hebt is het vooral veel zekerheid. Het liefst ga ik nu elke dag nog even langs de verloskundige om het kindje te zien bewegen. Maar dat is onzin natuurlijk, we moeten weer gewoon vertrouwen hebben. En dat komt ook vast wel weer, eerst weer wat beter gaan voelen. En het gaat gelukkig wel elke dag een stukje beter. Volgende week maandag zijn we 13 weken, op een derde! En als het goed krijg je dan ook weer wat meer energie omdat de hormoonhuishouding dan weer want anders is. Bij het kindje zit inmiddels al alles op en aan en het hoeft 'alleen' nog maar de groeien.

Maandag was het btw alweer 6,5 cm. En ondanks dat we 1 kindje krijgen, is het toch een soort van tweelingachtig iets in mijn buik. De myomen, die ik al had, die groeien onder invloed van de hormomen lekker gezellig mee. In de brief van het ziekenhuis voor de verloskundige stond dat met 9 weken ze 4, 2,5 en 1,5 cm waren. Maandag bleek dat die van 4 cm inmiddels al was gegroeid naar 7 cm!!! Gewoon net zo groot als het kindje, en zit ook nog eens aan de voorkant van mijn buik, vandaar dat je de 'zwangerschap' bij mij al zo vroeg zo goed kon zien!! Verklaard waar een hoop. Ze gaan de groei van die myomen ook goed in de gaten houden, op zich kan het geen kwaad en kan de groei op een gegeven moment stoppen of minder worden maar het kan natuurlijk wel wat crowded worden. Kindje zelf heeft er geen last van, duwt het gewoon opzij. Ik kan er wat meer last van krijgen.

Die myomen hebben trouwens niets met evt bloedingen te maken..

Nou weer genoeg info voor nu. Maandag 16 juli hebben we, voor onze vakantie, weer een afspraak staan en hopelijk hoeven we voor die tijd niet meer langs!

Dank nog voor al jullie lieve reacties per website en per e-mail en sms! Dikke kus Vin en Diaan

Wat een dag! Zijn bij de verloskundige geweest, en hij/zij zit gewoon nog te zwaaien en te bewegen in de buik!

Wat een een emoties zijn we afgelopen 24 uur doorheen geweest. Ik was ervan overtuigd dat het mis was en niet meer goed zou komen, maar de werkelijkheid is gelukkig anders!

Het kan goed zijn dat je tot week 16 bloed verliest, ook met enorme buikkrampen maar met het kindje is niet aan de hand. Die heeft het nog heerlijk naar haar/zijn zin.

Ongelooflijk hoe je van high naar low naar high kan gaan met je emoties en de mensen om ons heen. Huilende vaders en moeders, eerst van verdriet, nu net weer van geluk.

We waren en zijn nu nog kapot van de emotie(s) en gaan nu even bijkomen. Ik wou snel even laten weten dat het toch wel ok is en dat we er gewoon weer voor gaan. Wat is de wereld toch weer een stuk mooier dan van vanochtend!

Zal van de week nog op mijn gemak een stukje schrijven. Als het allemaal wat bezonken is en we weer wat rustiger zijn. Zal ik meteen de laatste foto's = echo's proberen online te zetten. Hoe hij naar ons zwaait. :o)

Dikke kus van een heel blije Vin en Diaan!

Na een verschrikkelijk weekend met slapeloze nachten en hevige pijn, heb ik sinds gisteravond behoorlijk wat bloed verloren. Wat ik eerst dacht en hoopte dat de pijn misschien bandenpijn zou zijn, blijkt menstruatie/miskraam pijn te zijn. De kans dat we ons 'kindje' gaan krijgen is denk ik te verwaarlozen. Nog steeds verlies ik bloed en heb er weinig vertrouwen in dat het nog goed zit. Om 11 uur kan ik bij de verloskundige terecht en dan zullen we horen hoe het ervoor staat. We vrezen het ergste. Vin is gelukkig ook niet geen werken dus we zullen samen het vonnis horen, te zien krijgen. Het is zwaarkut. Bel me maar even niet, want we moeten dit eerst met z'n 2-tjes zien te verwerken voordat we erover kunnen praten.

Maandag en gister, net als iedere andere zwangere vrouw, naar de verloskundige geweest. Lief vrouwtje wat alles rustig ging uitleggen. Voor allerlei vragen wou ze eerst de echo maken maar deze hield ermee op vlak nadat we het hartje hadden horen kloppen. Kort ervoor het kindje goed zien bewegen. Alles aan en uit mocht niet baten en bellen met de storingsdienst ook niet. Omdat ze het zo lullig voor me vond had ze voor dinsdag een afspraak gemaakt op de lokatie in Utrecht/Leidsche Rijn.

Na de echo allerlei vragen over ziektes en familieleden moeten beantwoorden. Ivm de hartafwijking bij Jordy zullen ze met de 20-weken echo extra alert zijn op evt hartafwijkingen.

Verder ijzer in bloed gecontroleerd maar dat was prima, en bloed afgenomen om nog wat zaken te controleren als bloedgroep en hiv en weet ik het allemaal.

Behalve de heel korte echo was het een prima gevoel bij deze verloskundige praktijk. Ze adviseerde me zsm de verzekering te bellen om kraamhulp te regelen dus dat heb ik dan ook meteen maar gedaan.

Gister dus voor de herkansing van de echo. Leidsche Rijn is niet heel ver van Vin zijn werk, dus in de pauze Vin opgehaald en samen naar de echo gegaan. Meteen toen ze het apparaat op mijn boek zette zag je een heftig bewegend wezentje. Heel grappig. De opmetingen wezen uit dat 'ie' nog steeds netjes op schema ligt met groeien dus alles gaat goed naar wens.  Ook het hartje nog even gehoord en die klopte ook zo als het hoort. Dat vond ik maandag toen ik alleen was wel even een mooi moment, het hartje horen kloppen. Heel onwerkelijk.

De kleine spruit is nu zo'n 4,5 cm 'lang'. Geloof dat het nu een cm per week groeit oid.

Over 5 weken weer terug. Op onze eerste dag van onze vakantie. Dus kan Vin gewoon mee.

Ik zit er over te denken om te stoppen met het meewerken met het onderzoek in het UMC. Geen zin/vut meer om op mijn vrije dag daar weer heen te gaan. Ik heb meegewerkt met het onderzoek voor innesteling, nu gaat het over evt. zwangerschapsvergiftiging. En eigenlijk ben ik het wel een beetje zat. De laatste keer hebben ze me daar een blauwe arm geprikt, ik vind het wel goed zo. Ben nu ook al aan het plassen voor moeders voor moeders en ben wel beetje klaar met al die onderzoeken. Ook die 20 weken echo doe ik liever tzt in het Antonius ipv weer helemaal naar UMC. Ik denk er nog een weekje over en dan neem ik een beslissing of ik mee blijf werken of me terugtrek.

Per 1 juli een nieuwe baan/functie, gaat ook weer extra energie kosten. Heb me vrije dag echt nodig om ff bij te tanken ivp heen en weer naar een ziekenhuis aan de andere kant van Utrecht. Lijkt erop dat ik al besloten heb he?

Verder voel ik me btw prima. Ene dag vitter dan de andere maar niet meer zo moe. Wel moet ik echt op tijd eten anders word ik onuitstaanbaar en voel ik me naar. Ook met de tussendoor (fruit)hapjes om 10.30 uur en 15.00 uur. Gigantische gaapaanvallen als ik niet even wat eet. Dinsdagavond weer rustig wezen sporten en hopelijk lukt dat weer zo  2x in de week. Want het voelt best lekker weer wat te kunnen doen.

En het 'buikje' groeit gewoon door. Veel mensen op het werk reageren dat je 'het' al zo goed kan zien. Ruim 11 weken en het al goed kunnen zien, waar gaat dat heen met die buik :o) we zullen het wel zien. Wordt tijd dat er foto's van gemaakt gaan worden. Doeg!

Het is geloof ik nog niet helemaal bezonken, zitten nog steeds in een soort van roes. Vandaag dus voor de eerste zwangerschapsecho naar het ziekenhuis geweest. 9 weken en 1 dag en we zijn zwanger van 1 kindje waarvan het hartje prima klopt. Het groeit volgens schema (zelfs 1 dag voor op schema) en we mogen nu dus echt gaan genieten van de zwangerschap. We zijn best wel opgelucht dat het geen tweeling is. Ondanks dat we er rekening mee gehouden hadden en er dus niet van zouden schrikken is het toch best wel een opluchting dat het er 'gewoon' eentje is. Het is beter zo. Dokter zei ook dat de kans dat het nu nog mis gaat errug klein is, dus we kunnen ervan gaan genieten en langzaam gaan bedenken dat dit nou allemaal gaat inhouden en op ons afkomt.

We zijn 'ontslagen' uit het ziekenhuis en ik mag de verloskundige gaan bellen voor een afspraak. Het is nog even de vraag of ik thuis mag bevallen ivm de vleesbomen, want je hebt dan kans dat na de bevalling, je grotere kans hebt op heftige bloedingen ivm het loslaten van de plecenta, maar daar kan de verloskundige in een later stadium pas een uitspraak over doen, is ook afhankelijk hoe het kindje gaat groeien waar in de baarmoeder in vergelijking met de vleesbomen. Maar goed dat zien we later allemaal wel.

Nu eerst even laten bezinken dat we ECHT zwanger zijn van een kindje van 2,5 cm nu. Heel maf, maar waar.

Ik heb 2 foto's van de echo in het fotoalbum geplakt, hoop dat ze een beetje goed te bekijken zijn. Als je op 1 van de foto's klikt kan je ze groter bekijken. Je zit rechts het hoofdje en links te billen. Geloof dat ie met zijn/haar ruggetje naar de foto ligt :o).

Ik ben nog niet helemaal van het ziekenhuis af, ze vroegen of ik toch nog stukje langer wilde meewerken ivm onderzoek naar zwangerschapsvergiftiging. Daarvoor wilden ze vandaag bloed afnemen, in week 13 weer en in week 20 ook plus een 20-weken echo waarbij ze de doorbloeding van van alles wilden meten. Ik weet het niet meer precies maar ik vond het wel goed.

Ik ga me nu ook meteen voor Moeders voor Moeders aanmelden. Ik wilde dit al doen maar voor de zekerheid toch even de 9 weken echo afwachten. Nou dit was het wel weer voor vandaag. We zijn blij, ik voel me goed met wat zwangerschapskwaaltjes als: moe, de hele dag willen slapen, zo nu en dan zuur, op tijd moeten eten want anders trek ik het niet meer van de honger. Snel hoge hartslag tijdens sporten (vandaag weer energie voor gehad na het werk is met dat nog niet gelukt) en buiten adem. Maar verder geen echte klachten. Afgelopen pinksterweekend 3 dagen lang niets gedaan, was ook vermoeiend maar kennelijk had ik het nodig. Lekker aan toegegeven.

Nou dit was het echt voor nu.

KUS 

Hello, alweer enige tijd geleden dat ik wat geschreven heb. Ruim 3 weken geleden. Reden is dat er niet veel te melden is behalve dat ik nog steeds zwanger ben, en omdat ik twijfel of ik deze site ga gebruiken om de zwangerschap te be/omschrijven.

De reden waarom ik deze weblog ben begonnen is om het van me af te schrijven en tegelijkertijd om mensen die erover willen lezen, mee te laten lezen, zonder dat ik negatieve berichten meerdere keren moest vertellen.

Nu is een zwangerschap natuurlijk een veel positiever verhaal en ik merk dat sommige mensen 'vergeten' even persoonlijk contact te zoeken omdat ze op de website lezen hoe het met me gaat. En dat vind ik wel erg jammer.

Maar goed, ik ben er dus nog niet uit. Wie weet ga ik wel gewoon verder, ik ga er nog even over broeden (kan er ook wel bij ;o).

Vandaag dus 8 weken zwanger. Nog steeds een onwerkelijk idee. Veel mensen in mijn omgeving weten het inmiddels. Ook op werk. Vorig weekend nl weekend met werk naar NY geweest en daar viel het natuurlijk wel op dat ik geen druppel dronk. Het was geweldig om te zien hoe lief mensen reageerde op het nieuws. Echt vertederend gewoon. Ik voel me vrij goed, soms behoorlijk moe en af en toe wat misselijk vooral als ik niet op tijd eet. En moet ook meerdere keren per dag eten (veel fruit) want heb veel honger.

Volgende week dus de echo. Heeeel spannend. Is het goed, en vooral, hoeveel zijn het er?? Gelukkig vliegen de dagen voorbij en weten binnenkort meer. :o)